03/11/2026
SHURA Enerji Dönüşümü Merkezi tarafından hazırlanan SHURASTAT’ın 48. sayısında, COP31 öncesinde gündemin üst sıralarında yer alan yeşil sanayileşme ve sanayinin karbonsuzlaşması ele alınıyor.
Yayında, COP30’da aralarında Türkiye’nin de bulunduğu 24 ülke ve 30’dan fazla kuruluşun, adil ve sürdürülebilir yeşil sanayileşmeyi ilerletmek için işbirliği taahhüdünde bulunduğu hatırlatılıyor. Yeşil sanayileşmenin ilerletilebilmesi için sanayi ve iklim politikalarının uyumlu hale getirilmesi gerektiği, bu kapsamda iklim hedeflerine sanayiye yönelik hedeflerin dahil edilmesinin önemli bir başlangıç noktası olduğu vurgulanıyor.
Sayıda ayrıca, Ulusal Katkı Beyanlarında (NDC) sanayinin yeri değerlendiriliyor. UNDP’nin 2026 güncellemesine göre ülke NDC’lerinin %92’sinde sanayi, karbonsuzlaşma için öncelikli alan olarak belirtilirken, NDC’lerin %69’unda sanayinin geneline, %34’ünde ise karbonsuzlaşması zor sektörlere yönelik sayısal göstergelere yer veriliyor. İklim Kulübü çalışmalarına göre ise sanayide emisyon azaltımına yönelik somut hedefler sunan ülkelerin oranı yalnızca %20 düzeyinde kalıyor. Sanayide karbonsuzlaşma yol haritaları ve eylem planları, döngüsel ekonominin teşvik edilmesi, karbon fiyatlama mekanizmaları ile ürün standartları ve etiketleme uygulamaları, NDC’lerde en sık atıf yapılan politika mekanizmaları arasında yer alıyor.
SHURASTAT’ın yeni sayısında, Paris Anlaşması’nın iklim hedeflerine ulaşılabilmesi için sanayideki küresel yıllık emisyon azaltım hızının mevcut %2 düzeyinden en az %6,1’e çıkması gerektiği de belirtiliyor. Bu hedef için küresel enerji yatırımlarında yıllık ek 88 milyar dolar, işletme giderlerinde ise ek 171 milyar dolar kaynağa ihtiyaç duyulacağı ifade ediliyor.
Yayında, karbon fiyatlandırmasının sanayide karbonsuzlaşmayı hızlandıran başlıca politika aracı olduğuna, ancak tek başına yeterli olmayıp düzenleyici ve destekleyici araçlarla birlikte uygulanması gerektiğine dikkat çekiliyor. Yüksek ısı gerektirmeyen proseslerde olgunlaşmış teknolojiler ve elektrifikasyonun öne çıktığı, karbonsuzlaşması zor sektörlerde ise yeşil hidrojen ve CCUS gibi yeni teknolojilerin pilot projeler, yeşil satın alma anlaşmaları ve doğrudan destekler gibi araçlarla desteklenmesinin önem taşıdığı vurgulanıyor. Ayrıca tedarik zinciri boyunca karbonsuzlaşmanın sağlanması için uluslararası ticaret düzenlemelerinin, teknoloji transferi ve gelişmekte olan ülkelere yönelik finansmanla dengelenmesi gerektiği belirtiliyor.
COP31’e ev sahipliği yapacak ve İklim Kulübü eş başkanlığını yürüten Türkiye’nin; kalkınma planları, sanayi stratejisi dokümanları, sektörel karbonsuzlaşma yol haritaları ve TIDIP gibi finansman girişimleriyle yeşil sanayileşmede liderlik potansiyeli taşıdığı ifade edilirken, politikaların daha bütüncül ele alınmasına ve uygulamanın hızlandırılmasına ihtiyaç duyulduğu vurgulanıyor.
Sayıda son olarak, COP31’de yeşil sanayileşme kapsamında öne çıkması beklenen konulara yer veriliyor. Bunlar arasında “İklim Uygulama Köprüsü” gibi mekanizmalar, Küresel Yeşil Sanayileşme Diyaloğu’nun (GGID) kurumsallaştırılması, sanayiye özel enerji verimliliği ve elektrifikasyon hedefleri, “Yeşil Sanayi Bölgeleri ve Koridorları” önerisi, düşük karbonlu çelik, çimento ve kimyasallar için ortak ürün standartları ile sıfıra yakın karbon içerikli ürün yatırımları için uzun vadeli satın alma anlaşmaları yer alıyor.
SHURASTAT’ın 48. sayısına buradan erişilebiliyor.
